Real-time = Realistisch?

“Standard Business Reporting (SBR) zorgt ervoor, dat iedereen altijd actueel inzicht kan hebben in de financiële gang van zaken bij een onderneming.”, dat is zo ongeveer de samenvatting van een aantal opmerkingen die ik de afgelopen weken heb gelezen en gehoord. SBR zou dus de oplossing zijn van alle problemen met (tijdig) rapporteren.

Gelukkig kwamen deze opmerkingen niet allemaal zomaar uit de lucht vallen. Bij wat nader onderzoek, bleek namelijk dat een van degenen, die hierover een opmerking maakte, er vanuit ging, dat het op orde hebben van de bedrijfsprocessen en de informatievoorziening daaromheen er ook voor zou zorgen, dat rapporteren in SBR op elk moment mogelijk zou zijn.

Hoe mooi het idee ook is, toch denk ik dat de praktijk iets weerbarstiger is. In eerste instantie gaat het rapporteren in SBR voor het MKB alleen om de jaarrapportage naar debanken, de Kamer van Koophandel en de Belastingdienst (de laatste in de vorm van de verkorte winstaangifte). Actuele informatie rapporteren in SBR komt pas daarna en zal waarschijnlijk als eerste gaan spelen richting de banken. Die verwachten dan toch een wat completere set gegevens dan alleen informatie vanuit de primaire bedrijfsprocessen. Om dan echt op elk moment te kunnen rapporteren, hebben we real-time inzicht nodig in alle gegevens, die nodig zijn om zo’n rapportageset te kunnen maken. Real-time is tegenwoordig een eis die vaak wordt gesteld aan managementinformatie, ook al zonder dat SBR in beeld was. Het lijkt zo simpel: computers zijn snel, transacties worden direct verwerkt, dus informatie is direct beschikbaar. Maar is het zo simpel als het lijkt? En hoe real-time moet informatie zijn om maximale waarde te hebben voor de gebruiker van de informatie?

Om met het laatste te beginnen: goed nadenken over de vraag hoe frequent en hoe snel informatie beschikbaar moet zijn, kan het stellen van zinloze eisen voorkomen. En het hierbij onderscheid maken tussen informatie, die dagelijks wordt gebruikt om bedrijfsprocessen te sturen, en informatie die veel minder frequent nodig is om de gang van zaken te bewaken, is ook een belangrijke stap. Uit deze opmerkingen is al op te maken, dat het op elk moment een complete rapportageset in SBR op kunnen of willen leveren, in veel gevallen niet reëel is.

Een eenvoudig voorbeeld: als elke dag een rapportage moet kunnen worden opgeleverd, betekent dit ook dat alle kosten per dag moeten worden toegerekend om een betrouwbaar overzicht te geven. En dat is heel wat anders dan dagelijk inzicht hebben in alle belangrijke bedrijfsprocessen. Dat laatste is uitermate belangrijk, maar of het eerste dat ook is, betwijfel ik.

Samengevat komt het er gewoon op neer, dat we nog steeds zullen blijven rapporteren met een maximale frequentie van maandelijks. Real-time lijkt me niet zinvol, maar met een hogere frequentie rapporteren dan in de papieren wereld lijkt me heel waarschijnlijk. Dan moet wel de informatie continu op orde zijn en daar komt voor accountants vast weer mooi werk uit: “continuous auditing“. Want “garbage in = garbage out” geldt hierbij ook nog steeds en dat willen we uiteraard niet, want dan wordt de digitale rapportagewereld een achteruitgang ten opzichte van de papieren wereld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: